خوشحالی

 

 

بسیار مهم است که هدف، علاقه یا ارزش‌هایی داشته باشید که به زندگی‌تان معنا و ارزش بدهد. منبع مشخص این معنا مهم نیست.

 

در واقع، چیزی که برای شخصی معنادار است ممکن است برای فرد دیگری کاملاً بی‌معنی باشد‌. نکتهٔ کلیدی این است که چیزی را پیدا کنید که به زندگی شما هدف بدهد و این امکان ‌را که هر روز با انرژی بیشتری به آن هدف نزدیک شوید.

 

خوشحالی امری کاملاً شخصی است. عواملی که باعث خوشحالی یک شخص می‌شود، لزوماً افراد دیگر را خوشحال نمی‌کند.

 

 

 

فراموشی

 

 

نباید از یاد ببریم که زندگی از لذت های کوچک ساخته شده. اگر گاهی وقت خود را با بازیچە های بی ارزش تلف می کنید، از خود دلگیر نشوید. همین لذت های کوچک ما را بر می انگیزند...

 

 

 

داشته ها

 

 

اگر همه چیز را همان‌طور که هست قبول کنیم، کمک بزرگی به خودمان کرده‌ایم. برای خوشحال بودن باید از چیزی که داریم لذت ببریم. خوشبختی تنها به من و شیوهٔ نگرش من بستگی دارد و بقیهٔ موارد در اولویت دوم هستند.

 

 

تغییر !

 

 

جزءها اگر تغییر کنند، کل همان است. به ازای هر راهزنی که از این دنیا می رود، راهزنی دیگر دنیا می آید و جای هر انسان درست را انسان درست دیگری می گیرد.

 

کل هرگز تغییر نمی کند. همه چیز در جای خود می ماند! علاوه بر آن از یک روز به روز دیگر هیچ‌چیز چون قبل نمی شود! به جای هر صوفی که می میرد، یک صوفی دیگر زاده می شود.

 

 

 

راه

عشق، زندگی را هموار نمی‌کند، ولی مسیر را برای رفتن باارزش می‌کند!

 

 

پرواز

 

 

آن که می‌خواهد روزی پریدن بیاموزد، نخست می‌‌باید ایستادن و راه رفتن و دویدن و بالارفتن و رقصیدن آموزد.

پرواز را با پرواز آغاز نمی‌کنند.

 

 

 

بیست سال بعد

بیست سال بعد برای کارهایی که انجام ندادید بیشتر متاسف خواهید شد تا برای کارهایی که انجام دادید. پس قید و بندها را کنار بگذارید. از خانه امن خود دور شوید. رد باد را در بادبان‌ها بگیرید. کاوش کنید و رویاهایتان را کشف کنید.....

 

 

شخصیت

پایبندی ، تعهد ، صداقت ، حاشیه امنیت ، پاک بودن ، تو یک رابطه بستگی به شخصیت و تربیت یک فرد داره 

نه اکتسابی است

نه قابل تغییر !

تو انتخابتون دقت کنید

با اولین خطا و دروغ و خیانت رابطه رو ترک کنید 

 

ادمی که تو انتخاب خودش دروغ بگه و بلغزه هیچوقت درست نمیشه ! 

زمان

 

 

زمان می‌گذرد و ما پیر می‌شویم. امّا با تو نشستن، تنها با تو، همه چیز است. دورترین جاهای دنیا را که زیر و رو کنی و گُلهای همهٔ بلندی‌ها را که بچینی و گرد آوری، چیزی بیش از این ندارد. وقتی تو میآیی، همه چیز تغییر می‌کند، حتی فنجان‌ها و نعلبکی‌ها. با خودم گفتم زندگی حقیر ما که به خودی خود زشت است، بی تردید تنها در زیر نگاه عشق، عظمت و معنا میابد.

 

 

 

خواب

کاش میتوانستم

مانند زمانی که بچه و نادان بودم، آهسته بخوابم!

خواب راحت بی دغدغه...

 

 

 

زخم هایت

نگذار زخم‌هایت، تو را به کسی كه نیستی تبدیل کند...

 

 

 

سرعت زندگی

 

 

زندگی وقتی شروع میشه سرعت زیادی نداره، در واقع میشه گفت خیلی هم کُنده. یعنی برای بچه ها خیلی کُنده.

 

معمولا بچه ها از زندگی جلوترند. ثانیه ها و دقیقه ها و ساعت ها و روزها برای اونها کش میاد. اما همین طور که بزرگ میشند، سرعت زندگی شون زیاد میشه. 

 

وقتی جوون هستیم، زندگی همون قدر سرعت داره که ما داریم...

و بعد سرعت میگیره...

ازدواج، بچه، کار...

زندگی باز هم سرعت میگیره...

بیماری، پیری و مرگ!

 

 

 

عظمت

 

 

اگر عظمتی مشاهده می‌کنید، در واقع عظمت خودتان را می‌بینید. چشمانتان را ببندید و به این نکته بیندیشید. اگر عظمت فرد دیگری را تحسین می‌کنید، آنچه می‌بینید عظمت خودتان است.

 

شاید شما به شیوه های متفاوت این بزرگی را نشان میدهید، امّا اگر جنبه عظمت را در خود نداشتید، نمی‌توانستید این ویژگی را در دیگری تشخیص دهید. اگر شما این خصلت را نداشتید، جذب آن نمیشدید.

 

هرکس مردم را به گونه‌های متفاوت می‌بیند، زیرا هرکس ویژگی‌های خود را به آنها فرا می‌افکند. وظیفه ماست که آنچه را در دیگران الهام‌بخشِ خود می‌بینیم، شناسایی کنيم و آنگاه ویژگی‌هایی را که از خود دور کرده‌ایم، باز پس بگیریم.

 

 

 

رابطه

 

 

به‌رغم ترسی که دارید، تلاش کنید که با کسی وارد رابطه شوید. واضح است که در تلاش برای برقراری رابطه ممکن است شکست بخورید، اما این‌گونه به خودتان شانسی دوباره برای موفقیت می‌دهید. از طرفی، دست‌کم به خودتان افتخار می‌کنید که تمام تلاشتان را کرده‌اید.

 

 

ازدواج

 

 

وقتی تصمیم میگیری یک احساس را به سرانجامی به نام "ازدواج" برسانی، اولین حرکت مفید این است که از خودت بپرسی آیا واقعاً باور داری که تا سنین پیری از سخن گفتن با این زن، لذت خواهی برد؟

سخن گفتن؛ و نه همخوابگی!

تمامی مسائل دیگر در ازدواج موقت و گذرا است - تا زمانی که دو نفر حرفی برای گفتن و گوشی برای شنیدن دارند، میشود به عمر ارتباطشان امید داشت.

 

 

تنهایی بهتر است

 

 

گیریم تا آخر عُمر تنها بمانی

و شریکی برای زندگیت پیدا نکنی!

تحمل این موضوع، بسیار آسان‌تر از آنست که شب و روز با کسی سر و کار داشته باشی، که حتی یکی از هزاران حرف تو را نمی‌فهمد.!

 

 

واقعیت بسیار تلخ

 

 

نمیدانم چرا انقدر تعجب کرده بودم، آدم‌ها سریعتر از آنچه من می‌فهمم زندگی‌شان را از سر می‌گیرند. آدم‌ها در عرض چند روز فراموشت می‌کنند و عکس‌های جدیدی می‌گیرند و پست کنند و پیام‌هایت را دیگر نمی‌خوانند. راهشان را می‌گیرند و می‌روند و تو را پس میزنند چون بیشتر از حد خودت اشتباه کرده‌ای. شاید عادلانه باشد. من که هستم که بخواهم قضاوت کنم؟

 

 

آدمهای خاص

آدمهایی هستند در زندگیتان؛

نمی گویم خوبند یا بد..

چگالی وجودشان بالاست...

افکار،

حرف زدن،

رفتار،

محبت داشتنشان

و هر جزئی از وجودشان امضادار است...

یادت نمی رود

"هستن هایشان را..."

بس که حضورشان پر رنگ است.

ردپا حک می کنند، اینها روی دل و جانت...

بس که بلدند "باشند"...

این آدمها را، باید قدر بدانی...

وگرنه دنیا پر است از آن دیگرهای

بی امضایی که شیب منحنی حضورشان، همیشه ثابت است...

 

 

 

 

دیوانه

گیج کننده‌ترین اقدامی که علیه خویش می‌توانیم بکنیم

 

این است که بکوشیم قلب‌مان را به چیزی قانع کنیم که مغزمان می‌داند، یک دروغ بزرگ است...

 

‍

فانوس دریایی

بعضی آدم ها شبیه فانوس های دریایی اند ؛

راهْ گم کرده و غمگین ، می رسی مقابلشان ، با دیدنشان انگار ناجی ات را دیده باشی ، سراپا شوق می شوی ، ترس هایت را به دریا می ریزی و امن تر از همیشه به مسیرت ادامه می دهی ...

این آدم ها هرچند لایق دلبستگی اند ولی نباید دلبسته شان شوی ؛ آنها ذاتشان است که فانوس باشند برای تمامِ گم کرده راه ها ، نه فقط برای تو ... آنها خوب اند ، ولی نه فقط با تو !

بعضی آدم ها امنیت و انگیزه ی خالص اند ، راه را نشان تو می دهند ، ولی همراهی ات نمی کنند ، چرا که رسالتشان ایستادن است و با نگرانی و اضطرابِ آدم ها جنگیدن ، با اضطرابِ همه ی آدم ها ...

دیر می فهمی که این آدم ها را فقط باید دوست داشت ، فقط باید قدردانشان بود ، نباید عاشقشان شد ، نباید آنها را برای خود خواست !

چه غمگینم برای کشتیِ بی منطقی که عاشقِ فانوسِ دریایی شده ، مصرانه و بیتاب ، ایستاده تا نورِ فانوسش را روی عرشه ی کشتیِ دیگری نبیند ...

 

 

اسفند

ولی من میگم اسفند خیلی قشنگتر از بهاره

اسفند بوی عیدو میده.بوی شکوفه های تازه جوونه زده. بوی پیکایی که معلما بهمون میدادن و ما میزاشتیم غروب سیزده بدر با گریه کاملش میکردیم!

بوی خرید و لباس عید و گندم خیسوندنای مامان.

بوی ماهی قرمزایی که با حساسیت انتخاب میکردیم و میومدیم مینداختیمش توی تنگ و یه آینه جلوش میزاشتیم تا خودشو تو ابعاد بزرگتر تماشا کنه.

بوی سمنو و رنگ کردن تخم مرغا.

بوی با ذوق منتظر نشستن برای شروع سال جدید

 

حال و هوای اسفند خیلی قشنگتره...

 

 

مجازی

اینجا، دنیایِ مجازی‌ست

تویِ دنیایِ مجازی، تنها حقیقت‌هاس که دروغه

تویِ این دنیا به هر چیزی که میخوای

میرسی بجز واقعیت

‌

لطفأ موقع ورود نقاب خود را بردارید

اینجا به اندازه کافی مجازیست... ‌

‌

پ.ن : نزار مجازی حالتو خراب کنه،

آدم ها شکست‌هاشون رو پُست نمیکنن

دنیایِ مجازی رو زیاد باور نکنید!

 

گذر روز ها

شخصی برای اولین بار یک کلم دید.  اولین برگش را جدا کرد، زیرش به برگ دیگری رسید و زیر آن برگ یه برگ دیگر و... با خودش گفت: حتما یک چیز مهمیه که اینجوری کادوپیچش کردن. اما وقتی به تهش رسید و برگها تمام شد متوجه شد که چیزی توی اون برگها پنهان نشده، بلکه کلم مجموعه‌ای از این برگهاست.

 

داستان زندگی هم مثل همین کلم است. ما روزهای زندگی رو تند تند ورق می زنیم و فکر می کنیم چیزی اونور روزها پنهان شده، درحالیکه همین روزها آن چیزیست که باید دریابیم و درکش کنیم و چقدر دیر می فهمیم که بیشتر غصه‌هایی که خوردیم، نه خوردنی بود نه پوشیدنی، فقط دور ریختنی بود. زندگی، همین روزهاییست که منتظر گذشتنش هستیم.

درک

‏انسان کسانی را که دوست دارد، قضاوت نمی‌کند

بلکه سعی در درک آن‌ها دارد...

 

 

حرف درست

تنها باشید امّا

در نیمکت ذخیره زندگیِ کسی

نشینید ...!!

 

 

 

 

پند

 

 

هم‌اکنون نوری را که از درونتان می‌درخشد بپذیرید. پایبندی به زندگی در نور را اعلام کنید. به زخم‌هایی که شما را به اینجا رسانده‌اند احترام بگذارید. مولانا می‌گوید: «نور از محل این زخم‌ها وارد می‌شود.»

 

ایمان داشته باشید که جهان هستی این زخم‌ها را برنامه‌ریزی کرده است. این زخم‌ها با نظم و ترتیبی عالی سر راهتان قرار گرفته‌اند تا با عشق در برابرشان حاضر شوید و نور درونتان را به یاد بیاورید.

 

هرقدر هم که شرایطتان سخت باشد، به آنها احترام بگذارید. به آسیب، درد و ترس احترام بگذارید. بدانید که در تمام این مدت آرامش عشق در درونتان می‌درخشیده است.

 

مهم نیست که در زندگی چه اتفاقی برایتان می‌افتد، این حقیقت هرگز تغییر نمی‌کند. آرامش عشق هرگز شما را ترک نخواهد کرد.

 

 

یاد بگیر

یاد بگیر قید آدمارو بزنی ..!

 

همونجا که برات وقت نمیزارن ..!

همونجا که آخرین نفری

تو اولویت هاشون ..!

همون لحظه که یکی دیگه رو بهت ترجیح میدن ..!

 

همون وقت که عصبانیتشون رو سرتو خالی میکنن ..!

یاد بگیر بگذری ازشون ..!

وقتی اونا میگذرن از رو احساساتت ..!

 

یاد بگیر بی خیال آدما بشی

وقتی تورو فقط آچار فرانسه میبینن ..!

دوست من یاد بگیر

خودتو ارزشمندتر از این حرفا ببینی ..!

 

 

کرم ابریشم

درست وقتى كرم ابريشم فكر كرد كه زندگيش تموم شده

وفشار پیله اش در حال خفه کردنش است

پیله گشوده شد

وشروع به پرواز كرد

سختیهای مامثل پیله اند

وجودشان برای تکامل لازم است

 

جایگزین

به جای فکر کردن به نخواستن ها ،

نشدن ها و قضاوت کردن ها ؛

به اتفاقات و آدم های خوبِ زندگی ات فکر کن

و رویاهایی که تا برآورده شدنشان ،

چیز زیادی نمانده ...

به جای نشستن و افسوس خوردن

برای لکه های کوچکِ روی شیشه ؛

پنجره ات را باز کن ،

زیبایی های منظره را ببین

و قهوه ات را بنوش ...

بیخیالِ هرچیز که نمی خواهی

و هر چیز که نمی شود ...

مگر دنیا چند روز است ؟!

مگر چقدر قرار است عمر کنی؟!!

چرا باید اینقدر سخت، بی عشق و بی شادی سپری شود.

انسان سالم

یکی از ویژگیهای اصلی انسان سالم این است

که به بن بست نمیرسد.

همیشه "ضمن واقع بینی" بگویید،

باز هم راهی وجود دارد.

" بزرگترین بلا،نا امیدیست