به جای فکر کردن به نخواستن ها ،

نشدن ها و قضاوت کردن ها ؛

به اتفاقات و آدم های خوبِ زندگی ات فکر کن

و رویاهایی که تا برآورده شدنشان ،

چیز زیادی نمانده ...

به جای نشستن و افسوس خوردن

برای لکه های کوچکِ روی شیشه ؛

پنجره ات را باز کن ،

زیبایی های منظره را ببین

و قهوه ات را بنوش ...

بیخیالِ هرچیز که نمی خواهی

و هر چیز که نمی شود ...

مگر دنیا چند روز است ؟!

مگر چقدر قرار است عمر کنی؟!!

چرا باید اینقدر سخت، بی عشق و بی شادی سپری شود.