توی این همه سال که به عکاسی و هنر مشغول بودم یاد گرفتم که میشه دنیا را با همه‌ی حقیقتش جدی نگرفت.

میشه غرق خیالات شد و به پس و پیش دنیا هیچ اهمیتی نداد.

حتی میشه به خیالات رنگ واقعیت داد و با اون‌ها زندگی کرد.

برای همین از خیلی وقت پیش دیگه هیچی رو جدی نمی‌گیرم که اینجوری نه ترسی از آینده داری نه حسرتی برای گذشته.