باید جایی باشد...!

جایی که عرض شانه‌های یک نفر

تنها پناهگاه‌ دلخوشی‌هایت باشد...!

همان گوشه‌ی مقدسی که آغشته به عشق است!

اگر چارچوب یک آغوش انتظار کسی را نکشد،.

پس این همه آدم غمگین

کجا غم‌هایشان را ببارند و فراموش کنند...؟!

باید حتما جایی باشد!

عشق باید درش را به روی همه باز کند!