آدم ها خسته که شدند ؛

بی صدا تر از همیشه می روند!

احساسشان را بر می دارند و پاورچین پاورچین ، دور می شوند !

آدم ها هر چقدر هم که صبور باشند؛ یک روز صبرشان لبریز می شود،کم می آورند ، همه چیز را به حالِ خود می گذارند و می روند...

همان هایی که تا دیروز ، دیوانه وار ،برایِ ماندن می جنگیدند،

همان هایی که سرشان برایِ مهربانی و هم صحبتی درد می کرد؛

سکوت می کنند،بی تفاوت می شوند،

و جوری می روند؛که هیچ پلی برایِ بازگشتشان ، نمانده باشد...

آدم ها به مرزِ هشدار که رسیدند؛

آدمِ دیگری می شوند !!!