اگر به بلوغ روانی رسیده باشی:

می‌پذیری بعضی از چیزها یا افراد رو نمیتونی تو زندگیت داشته باشی و تلاش برای داشتنشون بی فایده است!

می‌پذیری تنهایی قسمتی از زندگیه و هیچکس نمی‌تونه و نباید اونو کاملاً پر کنه!

می‌پذیری همیشه درک و تفسیرت از اتفاق ها و رفتار دیگران درست نیست!

می‌پذیری که افکار و احساساتت قابل تغییره و خودت رو محکوم به درد کشیدن نمی‌کنی!

می‌پذیری ضعف‌ها و حساسیت‌هایی داری که باید ازشون مراقبت کنی!

و می‌پذیری برای رسیدن به آرامش اول باید روی خودت کار کنی، بعد روی دیگران!